تبلیغات
مسابقه بزرگ ماه عسل- قهرمان من - قهرمان من

قهرمان واقعی زندگی شما چه کسی است؟ برای ما بفرستید و در مسابقه شرکت کنید

قهرمان من
سلام
من ماهان گواجی هستم.
یک دختر 23 ساله از تهران
میخوام درمورد قهرمان زندگیم بگم.
قهرمان زندگی من خودم هستم. اینکه از واژه ی "من" استفاده میکنم منظورم شخص خودم نیست، من فکر میکنم قهرمان زندگی هر شخصی در نهایت خودش هست.
مگه غیر از اینه که این ما هستیم وقتی آدمهای موفق، انسان های قوی، اسطوره ها و .. را میبینیم، تصمیم میگیریم که مسیر درست تر رو انتخاب کنیم؟!!
اگر"خواستن" درون ما بیدار نباشه، اگر نخواییم هیچ قهرمانی نمیتونه ما رو بیدار کنه؛ اززندگی هیچ قهرمانی درس نمیگیریم.
ما در روزمرگی هامون، در اطرافمون هرروز قهرمان ها رو میبینیم آقای علیخانی. ما هرروز توی مترو پیرزن دست فروشی که حتی نمیتونه راه بره ولی مجبوره برای زندگیش کار کنه رو میبینیم، ولی چند نفرمون به این فکر میکنیم که از کنارشون ساده نگذریم، که زندگی خیلی جنگنده تر از اونیه که تو روزهای کهنسالی زندگیمون رو دستخوش تغییرات نکنه.
ما هرروز داریم بچه های کار رو میبینیم توی خیابون... چرا به این فکر نمیکنیم ما خانواده امون رو انتخاب نکردیم مثل همین بچه ها، شاید ما جای اونها بودیم و قدر داشته هامون و بدونیم و برای کمک بهشون بیشتر تلاش کنیم. اینها رو گفتم که بگم " این ما هستیم که تعیین میکنیم از چی تاثیر بگیریم و چی یاد بگیریم" از این یادگرفتن ها و دیدن ها و تغییر کردن هاست که انسان ها قهرمان میشن. اول از همه قهرمان زندگی خودشون.
ما اگه خومون نخواییم ببینیم، کی میتونه چشم ما رو باز کنه؟!!
شما در برنامه ی همین امسال معتادی آوردید با خانواده که ترک کرد، اگر خودش نمیخواست کی میتونست مجابش کنه؟؟!!
این ما هستیم که میخواییم اطرفمون رو بهتر ببینیم، بهتر بشنویم، مردم رو بهتر درک کنیم تا بتونیم اول ازهمه دست به زانوی خودمون بگیریم و بلند شیم و توی مسیری که میریم دست چند نفر رو بگیریم.
نمیدونم این متن رو کی میخونه یا اصلا خونده میشه یا نه!
ولی هرکسی که خوند یک لحظه و فقط همین یک بار چشم هاش رو ببنده و فکر کنه قهرمان زندگی خودش هست؟ میخواد قهرمان زندگی خودش باشه؟
اصلا قصد نداشتم این متن رو ارسال کنم.. ولی توی این آخرین ساعات که فرصت هست دلم نیومد.. حتی اگر اون 1 نفری که متن رو میخونه باعث بشه همون 1 لحظه به قهرمان بودن خودش برای زندگیش فکر کنه، فکر میکنم دلیل قانع کننده ای بود که بنویسمش.
من بارها با دیدن قهرمان هایی که هرروز توی روزمرگی ها داخل همین خیابون ها میبینم و از کنارشون میگذرم یاد گرفتم که قهرمان زندگی خودم باشم و به خودم قول دادم توی مسیری که دارم حرکت میکنم در حد توانم دستشون رو بگیرم.
موفق باشید
خدا قوت