تبلیغات
مسابقه بزرگ ماه عسل- قهرمان من - قهرمان سرنوشت ساز من

قهرمان واقعی زندگی شما چه کسی است؟ برای ما بفرستید و در مسابقه شرکت کنید

قهرمان سرنوشت ساز من

من درس خوندن برای کنکور رو دیر شروع کردم. تقریبا یک ماه از شروع پیش دانشگاهی گذشته بود که با جدیت سعی کردم درس بخونم. مدرسه ای که بودم معلم هایی نداشت که بتونن حتی ذره ای از نیاز یک دانش آموز کنکوری رو رفع کنند و اینو خودشون هم می دونستند طوری که اول سال گفتن ما هیچ کاری نمی تونیم برای کنکور شما انجام بدیم... اینجوری شد که من با ناامیدی سعی کردم درسها رو خودم بخونم. با اینکه چیز زیادی نمی فهمیدم با هر مشقتی که بود تست میزدم. توی آزمون ها نتیجه ی خوبی نمی گرفتم. یادم نمیره که وقتی تازه شروع کردم تستای فصل اول تحلیلی رو بزنم حتی یه تست رو هم نتونستم حل کنم و با خودم می گفتم« از این درس متنفرم؛ چرا اینقدر سخته؟». همینطور گسسته... و بماند که سر درسهای سال های گذشته چی کشیدم چون نه معلم خوبی داشتیم نه جزوه ی مناسبی و منم درسها رو فقط شب امتحانی خونده بودم و تونسته بودم نمره ی مناسبی بگیرم و وقتی می خواستم برای تست زدن درسها رو بخونم می دیدم که هیچی یادم نیست؛ انگار برای بار اوله که دارم این درسو می خونم. متعاقباً به خاطر همین موضوعات توی آزمون ها نتیجه ی خوبی نمی گرفتم.
از سر درموندگی دست به دامن اینترنت شدم تا شاید بتونم راهکار مناسبی پیدا کنم. و اینجا بود که به طور اتفاقی با آلا آشنا شدم. وقتی دیدم همچین طرحی وجود داره برام باورکردنی نبود. مگه میشه که یک مدرسه همچین کاری بکنه؟ اونم دبیرستان دانشگاه شریف که حتما بهترین معلم ها رو داره. چطور حاضرن رایگان همچین کاری انجام بدن؟ با چیزهایی که از جامعه ی خودمون دیده بودم این کار برام خیلی غیرمنطقی بود. به هر حال، یکی دو قسمت از درس های مختلف رو دانلود کردم و به خودم قول دادم که سر فرصت نگاه کنم. اما متاسفانه، متاسفانه و متاسفانه که فراموش کردم. دوباره برگشتم به همون چرخه ی ناامیدی و شکست. وقتی دوباره همون اتفاقای زجرآور تکرار شد دوباره خواستم دنبال راه حل بگردم که یاد آلا افتادم. سریع رفتم و قسمت هایی که دانلود کرده بودم رو نگاه کردم. تند تند فیلم ها رو نگاه می کردم. در حین تماشا دانلود قسمت های دیگه رو هم شروع کردم. مثل تشنه ای بودم که بعد از مدت ها به آب رسیده. با ولع تمام فیلم ها رو نگاه می کردم. واقعاً نمی تونم توضیح بدم که چقدر ذوق و شوق داشتم. هرروز فیلم های بیشتری رو نگاه می کردم و هرروز مطمئن تر می شدم که توی این همه سال من معنی درس خوندن رو متوجه نشدم. اصلا انگار تا حالا درسی نخوندم. چقدر خوب درس رو می فهمیدم. هیچ وقت تصور نمی کردم روزی برسه که من برای درس خوندن لحظه شماری کنم. طی سال هایی که درس خوندم هر زنگ دعا می کردم که کاش زودتر بگذره. هزار بار ساعتو نگاه می کردم. از معلم ها بدم میومد. اما حالا برای دیدن فیلم ها له له می زدم. معلم ها برام الگو شده بودن. باورم نمی شد که حتی ناخوداگاه تکه کلام های معلم ها تکه کلام من هم می شدن. به تدریج پیشرفت هام شروع شد. نتایج آزمون ها خیلی بهتر از قبل شد. دوستام ازم می پرسیدن کجا کلاس میری؟ و وقتی می گفتم من کلاس نمیرم با تعجب نگام می کردن و فکر می کردن دروغ می گم. اما بهشون راجع به آلا توضیح می دادم و اونا هم علاقمند می شدن. می دونستم که وظیفه ای در مقابل آلا دارم؛ و تنها کاری که از دستم بر میومد این بود که آلا رو به همه معرفی کنم. فیلمهایی که خودم دانلود کردم به بقیه هم بدم که استفاده کنن. و خوشحال می شدم که میدیدم بقیه هم با من هم عقیده ان که این یکی از بی نظیرترین کارهاییه که می شد در حوزه ی آموزش انجام بشه.

دوست دارم تشکر کنم از همه ی کسانی که به هر نحو در این طرح شگفت انگیز سهیم هستند.
از آقای شامیزاده واقعاً تشکر می کنم و دستشون رو می بوسم. من با ایشون فهمیدم ریاضی چقدر زیباست. با ایشون عاشق هندسه تحلیلی و گسسته ای شدم که روزای اول هر تستش اشکم رو در میاورد. وقتی میدیدم چقدر با حوصله سر کلاس ها به دانش آموزا جواب میدن واقعاً تنم می لرزید؛ از اینکه یه معلم چقدر می تونه صبور باشه. چقدر می تونه به درس مسلط باشه.

از آقای ناصح زاده تشکر می کنم. که باعث شدن حل تست عربی برام ساده تر از آب خوردن باشه. که یاد گرفتن عربی رو نه یه عذاب، که یک موهبت بدونم. منی که عربی رو در بهترین شرایط 25 یا 30 درصد می زدم بتونم 82 درصد توی کنکور بزنم. که البته با تدریس ایشون به راحتی می شد 100 زد و این کم کاری من بوده که نتونستم به این درصد برسم.


از آقای رفیعی بزرگوار ممنونم که باعث شدند منی که از فیزیک هیچی سر در نمیاوردم به راحتی بتونم پیشرفت کنم. از رابطه ی صمیمی ای که با بچه ها داشتند بسیار لذت می بردم و نحوه ی تدریسشون که فوق العاده بود.

از آقای حاجی سلیمانی عزیز تشکر می کنم. هرچند متاسفانه خیلی دیر فیلم های شیمی رو شروع کردم ولی توی همین مدت کم خیلی چیزها ازشون یاد گرفتم و فهمیدم شیمی یعنی چی...

و از طرف خودم و تمام دوستانم که آلا رو دنبال می کردند از همه ی معلم هایی که در این مجموعه زحمت می کشند تشکر میکنم. معلم هایی که ازشون در این مدت درس زندگی هم یاد گرفتیم. دست همشون رو می بوسم و مطمئنم که این کارشون بی اجر نمی مونه.

سرتون رو درد آوردم؛ در آخر می خوام بگم که این حرفا نه اغراق بود نه چیز دیگه فقط حرف دلم بود که مدت هاست می خواستم بگم....
ببخشید که طولانی شد و ممنون که خوندید.

شنیده ام که بهشت آن کسی تواند یافت
که آرزو برساند به آرزومندی